Ένα ακόμα πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού που έγινε στο ΣΕΦ πέρασε στην ιστορία και λίγα πράγματα θα θυμούνται οι φίλοι του στίβου από το κορυφαίο ραντεβού εντός συνόρων.

Οι φίλαθλοι και ο κόσμος, εκτός στίβου, ξαναθυμήθηκαν την Κατερίνα Δαλάκα εκτός του τηλεπαιχνιδιού που έγινε διάσημη και τη χειροκρότησαν για την επιστροφή της στο στίβο.

Κάποιοι πιο προσεκτικοί κράτησαν τις ιδιαίτερες στιγμές στο ΣΕΦ με τις απονομές στο επί κοντώ γυναικών όπου οι ιδιαίτερα μάχιμες Κατερίνα Στεφανίδη και Νικόλ Κυριακοπούλου …απένειμαν τα μετάλλια στις φετινές νικήτριες. (->εδώ)

Ελειψαν οι μεγάλες επιδόσεις, έλειψαν οι παρουσίες των πρωτοκλασάτων, είχαμε πολλά «άδεια» αγωνίσματα αλλά ευτυχώς υπήρξε σχετικά καλού επιπέδου συναγωνισμός, σημειώθηκαν αρκετές αξιοπρεπείς αγωνιστικές παρουσίες και πολλά νέα παιδιά έδειξαν ότι παλεύουν παρά τις αντίξοες συνθήκες και αγαπάνε αυτό που κάνουν.

Όπως φυσικά και οι προπονητές τους (αλλά και οι ήρωες-χορηγοί γονείς).

Στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι και κυρίως στους αθλητές που φιλοδοξούν να απασχολήσουν και εκτός συνόρων τους φιλάθλους υπήρξαν καλές παρουσίες ενόψει του ευρωπαϊκού στη Γλασκώβη.

Ο Μίλτος Τεντόγλου έχει την ευκαιρία φέτος να δείξει ότι μπορεί να σταθεροποιηθεί στο υψηλό επίπεδο διακρίσεων κυρίως στην Ευρώπη και αυτό κάνει.

Οι πρόσφατες παρουσίες του, δείχνουν ότι είναι στο σωστό δρόμο κι έχει αρχίσει να βγάζει μεγάλα άλματα χωρίς να αγχώνεται, γεγονός ιδιαίτερα σημαντικό.

Η Τατιάνα (Γκούσιν) επιστρέφει από τον τραυματισμό της με πολύ δυναμικό τρόπο καθώς έπιασε το όριο και για το παγκόσμιο της Ντόχα και της αξίζουν συγχαρητήρια που έβαλε τον πήχη στα 2,00 μ. για να παλέψει πρώτα απ’ όλα με …το φόβο της! (->εδώ)

Σαφώς βέβαια πρέπει να κάνει προσεκτικές κινήσεις στη συνέχεια διότι έρχονται σπουδαίες αγωνιστικές προκλήσεις και να μην παρασυρθεί από τον ενθουσιασμό που τη διακατέχει.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τον «Μανόλο» που πάει πάρα πολύ καλά.

Ο Εμμανουήλ (Καραλής) και αυτός μετά από τραυματισμό, δείχνει να πατάει γερά στα πόδια του πλέον και στο αμέσως επόμενο διάστημα το μεγάλο στοίχημα θα είναι (πιστεύω κι εύχομαι) να μην βιαστεί να αποδείξει …τίποτε. Αγώνες (θα) υπάρχουν!

Στα σπριντ η Ραφαέλα Σπανουδάκη, ο Κώστας Ζήκος, ο Παναγιώτης Τριβιζάς αλλά και ο Μάκης Στεργιούλης έδειξαν αποφασισμένοι για πολύ καλές αγωνιστικές παρουσίες φέτος και σίγουρα θα παλέψουν για ακόμα καλύτερες επιδόσεις

Πολύ ευχάριστη έκπληξη και από την Ελένη Πόλακ που με νέο ρεκόρ έχει το όριο για το ευρωπαϊκό κλειστού και το ελληνικό επί κοντώ στις γυναίκες θα έχει και στη Γλασκώβη τριπλή παρουσία.

Η survivor – Κατερίνα έδωσε δημοσιότητα στους αγώνες στο ΣΕΦ

Σε επίπεδο προβολής της διοργάνωσης (κι αυτό δεν είναι μομφή αλλά διαπίστωση) ουδείς από τους …μη κατέχοντες τα στιβικά ήξερε ότι θα γίνουν αγώνες κλειστού.

Μεταξύ μας δηλαδή ευτυχώς που έτρεξε και η Δαλάκα κι έτρεξε καλά με την ομάδα του ΣΔΥ Αργολίδας (με Γεωργαλά, Τόκα και Καρκαλάτου) και ασχολήθηκαν λίγο παραπάνω αρκετά ΜΜΕ (πλην των αθλητικών) έστω και κατόπιν εορτής.

Φυσικά δεν έλειψαν οι υπερβολές στις περιγραφές (αλλά ο στίβος …είναι δύσκολος).

Και μια που …το φερε η κουβέντα, ο στίβος μας χρειάζεται «πρεσβευτές» σαν την Κατερίνα Δαλάκα.

Μια ενεργή αθλήτρια, που πέρασε από τον τηλεοπτικό φακό και επέστρεψε στην καθημερινότητα του πρωταθλητισμού για να συνεχίσει αυτό που αγαπάει.

Σίγουρα είναι πολύτιμη η συνεισφορά των αθλητών μας που βρίσκονται σε τοπ επίπεδο αυτή τη στιγμή και φέρνουν ολυμπιακά, παγκόσμια και ευρωπαϊκά μετάλλια, όμως αθλητές, όπως η survivor-Κατερίνα που δοκίμασε (με απόλυτη επιτυχία) και σε άλλους τομείς τις δυνάμεις και παραμένει στο χώρο του στίβου, προσφέρει εκτός των άλλων και πολύ χρήσιμες υπηρεσίες στη διάδοση του κλασικού αθλητισμού στις μικρότερες ηλικίες.

Ηταν πολύ ωραία η εικόνα να την περιστοιχίζουν πολλά παιδάκια στο ΣΕΦ για να τη δουν από κοντά και να φωτογραφηθούν ή να πάρουν ένα αυτόγραφο.

Ήταν ακόμα καλύτερη η εικόνα που τους απαντούσε στα ερωτήματά τους για στίβο και κάποια τα παρότρυνε να μπουν να δοκιμάσουν.

Η δύναμη της τηλεοπτικής εικόνας και των κοινωνικών δικτύων μέσω του ίντερνετ είναι πολύτιμο εργαλείο για ωφέλιμη χρήση και αυτό είναι κάτι που χρειάζεται να μην το ξεχνούν οι αθλητές μας. Ειδικά οι προβεβλημένοι.

Αλλωστε είναι πρότυπα για πολλούς συνομηλίκους ή νεότερούς τους, είτε το θέλουν, είτε όχι.

Μια παλιά, διδακτική, ιστορία…

Κλείνοντας στην παραπάνω αναφορά περί προτύπων θυμήθηκα μια παλιά ιστορία.

Εξελίσσεται στο ΣΕΦ κάπου στα μέσα του ’90 (έτσι για να θυμούνται και οι παλαιότεροι) σε πρωτάθλημα κλειστού.

Η Βούλα Πατουλίδου έχοντας ήδη μια σπουδαία αθλητική διαδρομή και όντας πρότυπο για πολλά νέα παιδιά καθώς βρίσκεται πλέον πολύ κοντά στο να εγκαταλείψει την ενεργό δράση έχει αρχίσει συχνά-πυκνά να καπνίζει.

Κάποια στιγμή κι ενώ παρακολουθεί αγώνες, ζητάει ένα τσιγάρο κι αμέσως φεύγει από την εξέδρα και πάει πίσω σε ένα χώρο που δεν φαίνεται.

«Μα γιατί το κάνεις, τι …φοβάσαι?» τη ρωτάει νεαρός συνάδελφος που έχει δει από την αρχή τη σκηνή.

Και η Πατουλίδου ξεκάθαρη όπως πάντα του απαντάει: «Δεν θέλω να με βλέπουν τα παιδάκια να καπνίζω. Μπορεί να βοηθήσω άθελά μου ν’ αποκτήσουν κακές συνήθειες στο μέλλον».

Ενώ, σε ένα άλλο σκηνικό σχεδόν ίδια εποχή, μια Ελληνίδα πρωταθλήτρια κάπνιζε μέσα στη μέση της κεντρικής εξέδρας σε μεγάλη διοργάνωση στον ανοικτό στίβο και όσοι ήξεραν την τοπική γλώσσα θα άκουγαν τον κόσμο να σχολιάζει αρνητικότατα.

Υ.Γ.: Μέχρι τη Γλασκώβη έχουμε καιρό για προβλέψεις όμως όλα δείχνουν ότι και φέτος στον κλειστό η εθνική ομάδα θα φέρει μετάλλια. Περισσότερα προσεχώς…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here