Κάθε βράδυ, πριν κλείσει τα μάτια της για να κοιμηθεί έπειτα από μία ακόμη γεμάτη ημέρα, έχει δίπλα της τα αγαπημένα της πρόσωπα. Τα αδέρφια της, οι φίλοι της και οι στιγμές της παλιάς της ζωής είναι απέναντί της, στον τοίχο δίπλα στο κρεβάτι της, ενώ στην πόρτα βρίσκεται το ημερολόγιο του συλλόγου της, του ΓΣ Κηφισιάς… Όλοι τόσο κοντά, αλλά και τόσο μακριά της στο… νέο πλανήτη στον οποίο πλέον ζει η Τατιάνα Γκούσιν.

Περίπου δύο εβδομάδες πέρασαν από τη στιγμή που η 20χρονη πρωταθλήτρια του ύψους έφτασε με τις αποσκευές της στο Πανεπιστήμιο της Τζόρτζια. Τις πρώτες ημέρες έμοιαζε σε κάτι ανάμεσα στην Αλίκη των θαυμάτων και την… Ντόρα την εξερευνήτρια. Όλα της φαίνονταν νέα, διαφορετικά, σοκαριστικά εντυπωσιακά. Όχι πως το συναίσθημα άλλαξε.

Η Γκούσιν είναι από τους αθλητές που εξαργύρωσαν τις καλές τους επιδόσεις με ένα εισιτήριο για τις ΗΠΑ και τις σπουδές εκεί. Άφησε λοιπόν πίσω της τους γονείς και τα 3 και 9 ετών αδέρφια της που λατρεύει, την προπονήτριά της, Ιωάννα Σιώμου, και την κολλητή- συναθλήτριά της Ελισάβετ Πεσιρίδου και το ΟΑΚΑ όπου ήταν η βάση της, για έναν απίστευτα διαφορετικό κόσμο όπως λέει.

Τον κόσμο όπου οι εγκαταστάσεις την κάνουν να γυρίζει συνεχώς το κεφάλι της εντυπωσιασμένη, όπου μπορεί να αγωνίζεται και να πιάνει κουβέντα με μία παγκόσμια πρωταθλήτρια όπως η Chaunte Lowe αλλά πάνω από όλα να κάνει τα όνειρά της πραγματικότητα. Για όλα αυτά μίλησε στο stivoz.gr.

Πώς ήταν η πρώτη σου ημέρα εκεί; Έπαθες σοκ;
Ναι, αρκετά μεγάλο. Όταν συνηθίζεις σε κάποια πράγματα τα έχεις δεδομένα και είσαι ικανοποιημένη γιατί ξέρεις ότι αυτά έχεις, π.χ. το βροχερό ΟΑΚΑ. Και πας κάπου αλλού και αυτά δεν υπάρχουν! Αυτά που προσφέρουν εδώ είναι σε άλλο επίπεδο και παθαίνεις ένα σοκ.

Κοίταζες τριγύρω σου έκπληκτη;
Ναι, στην αρχή ήταν λες και ερχόμουν από άλλο πλανήτη. Όποτε είχα την ευκαιρία τραβούσα φωτογραφίες γιατί ήξερα πως όταν θα τα διηγηθώ πίσω στην Ελλάδα δεν θα με πιστέψουν. Δερμάτινο σαλόνι στα αποδυτήρια, τηλεόραση πλάσμα και ψυγείο με φρούτα… Έβλεπα από ταινίες πράγματα, αλλά δεν ήξερα ότι όντως είναι έτσι παντού.

Τι σου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση στην αρχή;
Το πόσοι οργανωμένοι είναι και το πόσο πολύ θέλουν να πετύχεις. Σχολή, στάδιο, βιβλιοθήκη, ειδικό φροντιστήριο για τους αθλητές και εστιατόρια το ένα δίπλα στο άλλο και σε απόσταση 10΄με τα πόδια. Βγάζω όλο μου το πρόγραμμα, μάθημα και προπόνηση, μέχρι τις 4 μ.μ. το πολύ. Στην Ελλάδα θα έκανα μέχρι τις 8 μ.μ. και αν…

Προσαρμόστηκες σε αυτό το ατελείωτο πρόγραμμα;
Μετά από τις πρώτες τέσσερις ημέρες ναι, γιατί στην αρχή δεν το είχα συνειδητοποιήσει ακόμη και είχα πολλές διαδικασίες που έπρεπε να κάνω. Όπως πολλαπλούς ελέγχους στο νοσοκομείο- ό,τι εξέταση δεν είχα κάνει στη ζωή μου την έκανα μέσα σε τέσσερις ώρες εκεί. Έχουν κάποια γραφειοκρατία, αλλά είναι με την καλή έννοια.

Πριν σε εντάξουν θέλουν να σιγουρευτούν ότι όλα είναι καλά. Τώρα έχω μπει σε πρόγραμμα και μου φαίνεται φυσιολογικό και ωραίο γιατί κάνω παραπάνω πράγματα από ό,τι είχα συνηθίσει σε λιγότερο χρόνο. Ευτυχώς είχα την Γεωργία Στεφανίδη, την Λεοντία Καλλένου και τον Πέτρο Κυπριανού, για τις πρώτες οδηγίες, αλλά και όλη την ομάδα γιατί τις πρώτες ημέρες χανόμουν μέσα στο πανεπιστήμιο.

Χανόσουν;
Η αλήθεια είναι πως ήμουν σαν τους τουρίστες, με το χάρτη στα χέρια. Μου είχε τύχει να κάνω ολόκληρο κύκλο γύρω από το κτίριο για να το βρω… Αλλά αυτό είναι μέχρι να τα μάθεις. Τώρα βρίσκω μονοπατάκια για να γλιτώνω περπάτημα!

Ήταν πιο εύκολο για εσένα ότι βρήκες εκεί παιδιά που ήξερες;
Ναι, με την Λεοντία και την Γεωργία, όπως και τον Αλέξανδρο Πουρσανίδη έχουμε φτιάξει ολόκληρη ομάδα από Έλληνες εδώ! Ήταν πολύ πιο εύκολο για εμένα μαζί τους. Το τρομερό είναι πως με τα κορίτσια νομίζουν συνεχώς πως είμαστε αδελφές και με την Λεοντία δίδυμες!

Έχεις αποφασίσει τι θες να σπουδάσεις;
Τα δύο πρώτα χρόνια είναι γενικά. Παίρνουμε μαθήματα που μας ενδιαφέρουν, αλλά είναι και κοντά σε αυτό που θέλουμε. Ακόμη δεν ξέρω, μου αρέσει η προπονητική αλλά και η φωτογραφία/σκηνοθεσία. Λίγες επισκέψεις στη σύμβουλό μας και νομίζω θα αποφασίσω, γιατί κάνει καλή δουλειά.

Η προπόνηση πώς είναι;
Δεν είναι πολύ διαφορετικά τα πράγματα. Απλά κάποια πιο δύσκολα, αλλά ωραία. Την πρώτη φορά που έκανα βάρη μου ήρθε μία σκέψη που με έκανε να γελάσω πολύ.

Δηλαδή;
Δεν είχα μπει καλά ακόμη στα βάρη και είχα ιδρώσει από τη ζέστη. Μου έκανε τόσο… κλικ αυτό, όσο περίεργο κι αν ακούγεται. Στο ΟΑΚΑ έπρεπε να κάνω προθέρμανση για ώρα και πάλι δεν ίδρωνα στα βάρη από το κρύο!

Ήδη έκανες τον πρώτο σου αγώνα στις ΗΠΑ, βρήκες κι εκεί μεγάλες διαφορές;
Και πάλι οι εγκαταστάσεις ήταν το θέμα, δεν συγκρίνονται. Ακόμη και το λεωφορείο που ταξιδεύαμε … Το στάδιο πολύ ωραίο, αλλά και το επίπεδο διαφορετικό. Αγωνιζόμουν μαζί με την Chaunte Lowe και όχι απλά έκανα άλματα μαζί με την παγκόσμια πρωταθλήτρια κλειστού, αλλά ήταν ο πιο απλός και προσιτός άνθρωπος για να μιλήσεις!

Μου είπε για τη γέννα της, το πόσο ανυπομονούσε να ξαναμπεί στο στάδιο αλλά και πόσο έχει χάσει το επίπεδο που ήταν… αλλά σύντομα θα επανέλθει! Είναι άλλο το κλίμα και στον αγώνα μεταξύ μας. Η μία αθλήτρια φωνάζει στην άλλη, η αλήθεια είναι ότι δεν το βλέπεις συχνά αυτό.

Σου έλειψε η προπονήτριά σου, η Ιωάννα Σιώμου, στον αγώνα;
Για… γούρι πάντα βρίσκω ένα πρόσωπο που θα είναι εκεί για να το κοιτάω και να παίρνω δύναμη ή ένα χαμόγελο. Εννοείται πως μου έλειψε και η Ιωάννα αλλά και η Ελισάβετ (Πεσιρίδου). Είχα συνηθίσει και τις δύο δίπλα μου! Αν και τις είχα από το skype και μηνύματα. Αλλά ευτυχώς δεν ήμουν μόνη, είχα οικεία πρόσωπα για να κοιτάζω, την Γεωργία, τον Πέτρο Κυπριανού που με βοήθησε πολύ και πιστεύω θα βγάλουμε καλό αποτέλεσμα, αλλά και την Λεοντία μέσα στον αγωνιστικό χώρο.

Είσαι σε… ανοιχτή επικοινωνία με την Ελλάδα;
Έχουμε παντού WiFi, οπότε μιλάω συνεχώς με την Ιωάννα και τη ν Ελισάβετ. Εχω παρακολουθήσει και ημερίδα από το ΟΑΚΑ μέσω skype με σχολιάστριες την Πεσιρίδου και την Χαλκιαδάκη!

Αλλά και με την οικογένειά μου μιλάω μέσω skype, viber, WhatsApp, τα πάντα. Η μαμά μου έχει γίνει… εξπέρ σε αυτά τώρα. Κάναμε εντατικά μαθήματα πριν φύγω, αλλά ευτυχώς μαθαίνει πολύ γρήγορα! Τώρα δεν την πιάνει κανείς. Μέχρι και ο αδερφός μου γράφει στο WhatsApp!

Τι σου έχει λείψει περισσότερο αυτές τις δύο εβδομάδες;
Μία αγκαλιά από τα αγαπημένα μου άτομα περισσότερο. Τα αδέρφια μου και τους γονείς μου, αλλά και από τους φίλους μου και εννοείται από την Ιωάννα. Δεν έχω συνειδητοποιήσει ακόμη πως θα κάνω τόσο πολύ καιρό να τους δω. Αλλά έχω πολλά να κάνω, που μου φτιάχνουν τη διάθεση και θα περάσει ο καιρός!

Προηγούμενο άρθροΗ Γενική προκήρυξη πρωταθλημάτων του 2014 και οι σημαντικότερες τροποποιήσεις
Επόμενο άρθροΔιπλό «χτύπημα» από την Καλλένου –Δύο φορές ρεκόρ Κύπρου στο ύψος (video)

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ