Συμπληρώθηκαν επτά μήνες από την ανάδειξη του νέου δ.σ. του ΣΕΓΑΣ και καθώς η αθλητική μας οικογένεια είναι έτοιμη να στρέψει την προσοχή της στην καλοκαιρινή αγωνιστική σεζόν, νομίζω ότι μπορεί κανείς να δώσει το στίγμα της πρώτης περιόδου μιας νέας (εν μέρει από πλευράς μελών) διοίκησης αλλά με νέο Πρόεδρο επικεφαλής.
Το κείμενο δεν είναι δημοσιογραφικό, καθώς η αναγκαία αποστασιοποίηση εκλείπει, αφού είμαι μέσα στο συμβούλιο, άρα έχω ευθύνες και θα κρίνομαι, αντί να κρίνω… Είναι όμως ένα κείμενο που θέλει να δώσει μια εικόνα για τους «στόχους και τα θέλω» της διοίκησης της Ομοσπονδίας, δείχνοντας την εξωστρέφεια που θέλει σταδιακά να περάσει στη λογική της.
Το θέμα δεν είναι να κρίνουμε τους άλλους, ούτε να γυρίζουμε συνέχεια το βλέμμα πίσω… Στο τι έκαναν ή στο τι γινόταν άλλοτε. Είμαστε υποχρεωμένοι από πολλά να πάμε στο …αύριο, σχεδόν δεν έχουμε χρόνο ούτε στο σήμερα, αν θέλουμε να πετύχουμε κάτι ουσιαστικό!
Η διοίκηση έβαλε προτεραιότητα την αναδιοργάνωση όχι μόνο των υπηρεσιών και των δομών του ΣΕΓΑΣ, αλλά και την ίδιας της μελλοντικής υπόστασης και λειτουργίας της με την τροποποίηση του Καταστατικού!
Ενθάρρυνε τη συγχώνευση ΕΑΣ (πρώτο θετικό δείγμα στη Θεσσαλία) αλλά και σωματείων, αν αυτό θα συντελέσει στην επιβίωσή τους στους εξαιρετικά δύσκολους καιρούς.
Στο ίδιο πλαίσιο –και με δεδομένη τη δραστική μείωση της κρατικής επιχορήγησης- πήρε σειρά δύσκολων μέτρων για «οικονομική αναδιάρθρωση», προσπαθώντας να περιορίσει στον μικρότερο δυνατό βαθμό τις απώλειες των σωματείων, των προπονητών, των αθλητών και του προσωπικού της.
Σίγουρα δεν βρήκε λύσεις σε όλα ή ικανοποιημένους τους πάντες, αλλά ήταν αναγκαίο κακό, αφού κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι τα εξαγγελθέντα από το υφυπουργείο για το 2013 θα υλοποιηθούν στην πράξη…
Οργανωτικός αλλά και παραγωγικός στόχος ήταν και η κινητοποίηση νέων δυνάμεων, όχι μόνο με την ανασυγκρότηση των διαφόρων επιτροπών αλλά με την πρόσκληση πολλών μελών της οικογένειας του στίβου να μετάσχουν αλλά και με την παρότρυνση στελεχών στην περιφέρεια να δραστηριοποιηθούν μέσα από τις ΕΑΣ ή τα σωματεία της περιοχής.
Εδώ θα μπορούσε να εντάξει κανείς και την πρωτοποριακή ιδέα να συγκροτηθεί «επιτροπή αθλητών» με εκλεγμένα μέλη από τους αθλητές και αθλήτριες του σχεδιασμού, με σκοπό να φθάνουν έγκαιρα και καλύτερα τα ζητήματα που τους απασχολούν αλλά και να εμπεδωθεί η αντίληψη ότι οι σχέσεις και κάποιες ευθύνες είναι αμφίδρομες…
Μέσα στη νέα οικονομική πραγματικότητα, αλλά και βάσει της σύγχρονης αντίληψης για την αγωνιστική παρουσία ατομικά και συνολικά, δόθηκε μια νέα κατεύθυνση: Συχνή συμμετοχή σε αγώνες (μίτινγκ) στο εξωτερικό και στην Ελλάδα είναι όχι απλώς επιθυμία, αλλά ανάγκη για πολλούς λόγους. Νομίζω ότι απόδειξη αποτελούν οι συμμετοχές στον κλειστό στίβο και στον μαραθώνιο, αλλά κυρίως αυτές που υλοποιούνται στα μεγάλα μίτινγκ που αρχίζουν τώρα… Πιστεύω ότι σύντομα αθλητές και προπονητές θα αντιληφθούν το όφελος απʼ αυτή τη λογική…
Δεν ανακοινώθηκε σε λεπτομέρειες, αλλά οι βάσεις ενός στρατηγικού σχεδιασμού με προοπτική τριετίας και πέραν αυτής έχουν ήδη μπει, αφού ο ΣΕΓΑΣ θέλει και νέο έμψυχο δυναμικό να προσελκύσει στους συλλόγους του αλλά και οικονομική στήριξη (άμεση ή σε είδη και υπηρεσίες) από την ελεύθερη αγορά να επιδιώξει.
Νομίζω ότι ο καθένας αντιλαμβάνεται πως οι προσαρμογές δεν είναι εύκολες, σε περίοδο που το μεν Κράτος βρίσκεται σε δεινή θέση αλλά και υποχρεωμένο να μετασχηματισθεί δομικά –λειτουργικά η δε οικονομία σε ύφεση και προσαρμογή σε νέα δεδομένα…
Μπορεί να το θεωρήσει κάποιος είτε ανεξάρτητο τομέα-στόχο της διοίκησης είτε τμήμα της προαναφερθείσας στρατηγικής, αλλά η επανασύνδεση με την κοινωνία είναι βασική προτεραιότητα της διοίκησης και μοχλός της είναι δύο νέοι θεσμοί: Το street event, όπως ο αγώνας επί κοντώ σε δημόσιο χώρο και συγκεκριμένα στο Ζάππειο και το Run Greece (μάλλον θα προτιμούσα το Run Hellas…) με τους αγώνες σε δημόσιο δρόμο σε πέντε πόλεις της περιφέρειας!
Ας μην κρυβόμαστε, η εικόνα του αθλήματός μας επλήγη από σειρά βεβαιωμένων ή πιθανολογούμενων κρουσμάτων ντόπινγκ και των παρεπόμενων τιμωριών προβεβλημένων μελών του. Οι φίλαθλοι και ο κόσμος γενικότερα ένιωσαν όχι μόνο δυσάρεστα, αλλά και αποστασιοποιήθηκαν, ενώ –για πολλούς λόγους- τα ΜΜΕ έχουν περιορίσει αισθητά σε σχέση με το παρελθόν (όχι πολύ μακρινό) την παρουσία και προβολή του στίβου.
Τι χρειαζόταν λοιπόν; Πάνω απʼ όλα απόλυτη προσοχή στο θέμα ντόπινγκ (αναλυτική ενημέρωση, αυστηροί προληπτικοί κανόνες κ.α. για αθλητές/προπονητές), παρουσία των αθλητών αθλητριών σε διάφορες εκδηλώσεις της Ομοσπονδίας ή άλλων φορέων, επικοινωνιακή τακτική προς κάθε κατεύθυνση και συμμετοχή σε αγώνες, ώστε να υπάρχει ενδιαφέρον και συνεχής αναφορά.
Σκεφτείτε πόσο διαφορετικό είναι ότι στη Ντόχα, σε μίτινγκ του Diamond League μετείχαν 4 πρωταθλητές μας. Διάβολε, ακόμη κι αν έλθουν τελευταίοι δεν θα τους αγνοήσουν ούτε τα τηλεοπτικά κανάλια, ούτε οι ραδιοσταθμοί ούτε τα διαδικτυακά media! Γιατί η συμμετοχή παράγει είδηση, ενώ όταν απουσιάζεις δεν είναι αναγκαία είδηση για την Ελλάδα η επίδοση ενός Κουβανού, Σουηδού ή Καταριανού πρωταθλητή κάπου στη Γη…
Χρειαζόμαστε και κάτι ακόμη: Μαζικές εκδηλώσεις που και να προσελκύουν συμμετέχοντες αλλά και χορηγούς και την τηλεόραση… Κάποιοι άσκησαν κριτική, είτε γιατί πλησιάσαμε στα «χωράφια» τους είτε γιατί δεν ικανοποιούνται με τίποτα, είτε γιατί παντού βλέπουν σκοπιμότητες και πονηρές σκέψεις ή βλέψεις…
Με την ιδιότητα του υπεύθυνου της επιτροπής Επικοινωνίας θέλω να κάνω γνωστό σε όλους ότι η νέα τάση για γεγονότα που θέλουν οι χορηγοί και η τηλεόραση είναι η μαζικότητα και η πρωτοτυπία! Δεν μπορούμε να αγνοούμε τις εξελίξεις… Αλλά μόνο έτσι έχεις τη δυνατότητα να φέρεις κοντά τον κόσμο, να παρακινήσεις ένα παιδί να ζητήσει να πάει σʼ ένα σωματείο ή έναν μεγαλύτερο που θα νιώσει τη χαρά ενός αγώνα σε δημόσιο δρόμο να έλθει ξανά στο στάδιο ή να φέρει εκεί το παιδί του…
Σκεφτείτε απλώς αν λ.χ. ο ΣΕΓΑΣ διοργάνωνε μια αθλητική γιορτή με κάποια αγωνίσματα στο στάδιο του Αγ. Δημητρίου ή της Πάτρας ή της Καστοριάς ένα πρωινό ή απόγευμα… Δώστε εσείς την απάντηση πόση συμμετοχή θα είχε, πόση δημοσιότητα θα κέρδιζε το event, πόσες εταιρίες θα πρόσφεραν κάτι…
Έπρεπε λοιπόν, μετά τον Διεθνή Μαραθώνιο και τον ημι-μαραθώνιο της Αθήνας και τους παράλληλους αγώνες να διοργανωθεί και το Run Greece, να φτιαχτεί ένα νέο μοντέλο αγώνων στη διάρκεια της χρονιάς και με αγωνιστικό χαρακτήρα (για όποιους θέλουν…), ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι που προανέφερα.
Προβλήματα, λάθη ή αδυναμίες πιθανότατα θα υπάρξουν… Ας γνωρίζουν όλοι οι άνθρωποι του στίβου ότι δεν είμαστε στη διοίκηση για φωτογραφίες ή για φιγούρα, αλλά για δημιουργική δουλειά. Πολύ περισσότερο δεν είμαστε για σκάνδαλα, ευνοιοκρατία ή «κουκουλώματα», όπως νομίζουν μερικοί… Και πιστεύω ότι σταδιακά το νέο πνεύμα και κλίμα στο χώρο του στίβου θα γίνουν ορατά στους πολλούς.
