Η νέα σεζόν ουσιαστικά άρχισε και η προετοιμασία των περισσοτέρων αθλητών μας αναμένεται να εξελιχθεί και πάλι μετ’ εμποδίων, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που καταβάλλει στο μέτρο που μπορεί η ομοσπονδία.

Είπα να μην ξεκινήσω τη νέα χρονιά με …γκρίνια, αλλά κοιτώντας πίσω και βλέποντας τι έχει έρθει ήδη από επιτυχίες, δεν μπορώ να μην κάνω …σενάρια έστω και ιδανικά, για το τι θα μπορούσε ακόμα να έρθει με στοχευμένες κινήσεις που θα διευκόλυναν τη ζωή δεκάδων αθλητών και προπονητών.

Τι ζητάνε οι πρωταγωνιστές μας;

Τη δυνατότητα να προετοιμάζονται με τις κατάλληλες συνθήκες ώστε όταν έρθει η ώρα να αντιμετωπίσουν τους ξένους αντιπάλους τους στους μεγάλους αγώνες, να αισθάνονται  πως έχουν αν όχι την ίδια αφετηρία τουλάχιστον μικρές διαφορές στην έναρξη της προσπάθειάς τους. Κι αυτό δεν συμβαίνει όπως ταιριάζει στη δυναμική που έχει ο στίβος στη χώρα μας και στις διεθνείς επιτυχίες που παρουσιάζει.

Μοιάζει άλυτος γρίφος το θέμα με την έλλειψη χώρων στην πατρίδα μας.

Κάθε χρόνο πονοκέφαλος για τη σωστή προετοιμασία.

Ούτε λόγος φυσικά για τη διεξαγωγή μεγάλων διεθνών διοργανώσεων ή τουλάχιστον 2-3 μίτινγκ υψηλών προδιαγραφών.

Κάτι πάει να γίνει με τα Βενιζέλεια φέτος, ίσως ένα δυό ακόμα μίτινγκ σχετικά καλών προδιαγραφών κι από κει και πέρα, όποιος μπορεί πάει …στο εξωτερικό.

Το θέμα με την απουσία υποδομών «καίει» κυρίως τους αθλητές (και τους προπονητές) που βρίσκονται κοντά στο να αλλάξουν επίπεδο και να αποκτήσουν δικαίωμα στο όνειρο της διεθνούς διάκρισης.

Οι πιο αναγνωρίσιμοι αθλητές μας, κάπως θα τα βολέψουν (όχι ότι και γι αυτούς θα είναι …περίπατος) όμως ο ελληνικός στίβος δεν μπορεί να είναι – και όλοι το παραδέχονται αυτό – τα 8-10 παιδιά που μπορούν να φέρουν τα μετάλλια και τις διακρίσεις από τους μεγάλους αγώνες. 

Σε αυτό λοιπόν το θέμα που εξελίσσεται σε πολύ μεγάλο πρόβλημα όσο η αθλητική ηγεσία της πολιτείας δεν προχωράει σε συγκεκριμένες και γρήγορες λύσεις επιβάλλεται να υπάρξει πολύ έντονη αντίδραση.

Χρειάζεται – έτσι το βλέπω – ένα μέτωπο δράσης με πρωτοβουλίες (και όχι απλώς ανακοινώσεις που να περιγράφουν το πρόβλημα) της διοίκησης του ΣΕΓΑΣ των αθλητών με τους προπονητές τους και βεβαίως και της ΕΟΕ ενόψει Τόκιο ώστε να περισωθεί ότι είναι δυνατόν χρονικά.

Δεν είναι δυνατόν το ταρτάν στον ανοιχτό σε ΟΑΚΑ και Αγ. Κοσμά να θυμίζει …πίστα καλλιτεχνικού πατινάζ.

Ούτε βέβαια ενόψει κλειστού να υποστηρίζει κάποιος στα σοβαρά ότι οι δύο αίθουσες (…άντε τρεις με αυτή στο Παλέ της Θεσσαλονίκης) είναι αρκετές για να καλύψουν τις ανάγκες.

Το 2019 είναι κρίσιμη και αρκετά δύσκολη χρονιά για αθλητές και προπονητές.

Είναι χρονιά που μπορεί να δώσει μια πρώτη εικόνα ενόψει του σπουδαίου ραντεβού που θα γίνει του χρόνου με τους Ολυμπιακούς Αγώνες Τόκιο 2020 αλλά παράλληλα μπορεί και να ξεγελάσει ειδικά στην κατηγορία ελίτ αθλητών.

Το ευρωπαϊκό κλειστού και το παγκόσμιο ανοιχτού είναι τα δύο κορυφαία ραντεβού φέτος αλλά είναι διοργανώσεις, ειδικά αυτή το φθινόπωρο στη Ντόχα με ιδιαιτερότητες.

Ο στίβος (μας) φτάνει σιγά-σιγά σε ένα ακόμα σταυροδρόμι.

Σε αυτή τη διετία μια σπουδαία ομάδα αθλητών και αθλητριών μας ετοιμάζεται να αποχαιρετήσει ιδανικά τη δράση και να δώσει τη σκυτάλη στους νεότερους που περιμένουν με αγωνία να δείξουν την αξία τους.

Στέκομαι πολύ στις συνθήκες προετοιμασίας διότι όσοι παρακολουθούμε συστηματικά κλασικό αθλητισμό μπορούμε να νιώσουμε αρκετά καλά τι σημαίνει για έναν αθλητή να έχει μια όσο γίνεται πιο τακτοποιημένη καθημερινότητα.

Η Τατιάνα (Γκούσιν) περιέγραψε αρκετά ξεκάθαρα στο blog της, τι είδε εκεί που πήγε και αξίζει να το διαβάσετε (->εδώ)

Δεν συγκρίνω ανόμοιες καταστάσεις όμως τελικά είναι τόσο δύσκολο να «δανειστούμε» ιδέες από το εξωτερικό;

Την επόμενη φορά, στο Προεδρικό Μέγαρο ή στο μέγαρο Μαξίμου (διότι είναι απλώς θέμα χρόνου να ξαναπάει εκεί η εθνική ομάδα στίβου) ας ακουστούν μερικές αλήθειες. Ο φίλαθλος κόσμος χρειάζεται να ξέρει το πως έρχεται η κάθε επιτυχία.

Καλή Χρονιά

με υγεία και ατομικά ρεκόρ!

Υ.Γ.:

Οι νεαροί μας σπρίντερ στις κατηγορίες Κ23, Κ20 και Κ18 μαζεύονται από σήμερα για το πρώτο καμπ της χρονιάς. (->εδώ)

Στο τριήμερο που θα διαρκέσει η συγκέντρωση, θα γνωριστούν (αθλητές και προπονητές) θα δουν μεγαλύτερους συναθλητές τους που τους θαυμάζουν, θα κάνουν κοινές προπονήσεις και θα βάλουν τις βάσεις να γίνουν ομάδα!

Τα αποτελέσματα θα τα δούμε όλοι πολύ σύντομα.

Που να είχαν και διαθέσιμους χώρους για συχνότερες τέτοιες μαζώξεις

Είναι μετά να μην σε πιάνει η γκρίνια;

Προηγούμενο άρθροΤο ταχύτερο 10αρι ο Kiplimo – νέο ρεκόρ Ευρώπης ο Wanders
Επόμενο άρθροΑπαραίτητη η υποστήριξη της πολιτείας
Ο Κώστας Μπάκος είναι δημοσιογράφος - αθλητικός συντάκτης. Από το 2001 κάνει μεταδόσεις αγώνων στίβου και άλλων ολυμπιακών αθλημάτων στο Eurosport. Ήδη από το 1995 και επί σειρά ετών ήταν στην επιμέλεια του ρεπορτάζ στίβου και από το 2004 πέρασε και στη σύνταξη ύλης σε κορυφαίες αθλητικές και πολιτικές εφημερίδες.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ