Είναι μία φράση που έχουν βαρεθεί να ακούν οι ανά τον πλανήτη σφυροβόλοι. Αλλά ξέρουν ότι είναι δεύτερη φύση του αγωνίσματός τους. Συχνά, είναι εκτός πλάνου σε διάφορα μίτινγκ, εξαιτίας των δυσκολιών που έχει η διεξαγωγή της σφυροβολίας, της φθοράς του χλοοτάπητα και όλων των άλλων που επικαλούνται οι διοργανωτές. Το μήκος όμως; Πώς έγινε ξαφνικά τόσο… δυσεύρετο;

Η σεζόν του ανοιχτού στίβου έχει ήδη… φουντώσει, με τους αθλητές να ταξιδεύουν σε διάφορα σημεία της Ελλάδας προκειμένου να κριθούν ενόψει της στελέχωσης της αποστολής για το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Ομάδων αλλά και για να πιάσουν- όσοι μπορούν- τα όρια των μεγάλων διοργανώσεων.

Μόνο που οι ευκαιρίες δεν είναι μοιρασμένες το ίδιο για όλους. Κάποιοι για παράδειγμα, έχουν τρεις αγώνες για να κριθούν ώστε να εξασφαλίσουν θέση στην ομάδα για το Ηράκλειο. Άλλοι περνούν τη διαδικασία… μια κι έξω.

Σε εκείνους που είναι υποχρεωμένοι να δείξουν τον καλό τους εαυτό σε έναν αγώνα, αθλητές και αθλήτριες των 800 μ., 1.500 μ., 3.000 μ., 400 μ. εμπ., σφαιροβολίας, ύψους, όπως και οι άλτες του επί κοντώ και οι άνδρες του ακοντισμού.

Έναν και μόνο αγώνα έβαλε στα κριτήρια η ομοσπονδία και στο μήκος ανδρών. Στον αντίποδα, στο μήκος αλλά και το τριπλούν των γυναικών οι αθλήτριες θα κριθούν μέσα από τρεις διαφορετικές εμφανίσεις.

Προφανώς στην ομοσπονδία θεωρούν ότι το μήκος των ανδρών παίρνει… περισσότερη ώρα σε ένα μίτινγκ ή έχει κάποια άλλη σημαντική επιβάρυνση στον αγώνα, σε σύγκριση με το μήκος γυναικών και το τριπλούν και για αυτό το περιόρισαν. Ή οι αποφάσεις λαμβάνονται με άλλο κριτήριο… Το δεδομένο πάντως μένει το ίδιο. Οι σφυροβόλοι είχαν δύο αγώνες-κριτήρια, οι άλτες του μήκους έναν.

Ρούλα Βλασσοπούλου

Προηγούμενο άρθροΑγώνες αλμάτων στον Αγ. Κοσμά το Σάββατο
Επόμενο άρθροΔράση στη Θεσσαλονίκη το Σάββατο–Καλές συμμετοχές στα «Ζαχαριάδεια»

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ