Το ότι δεν είναι ένας συνηθισμένος άλτης είναι γνωστό από τότε που έκανε την πρώτη του εμφάνιση στον παγκόσμιο στίβο. Η περίπτωση Ivan Ukhov είναι τουλάχιστον… ιδιαίτερη. Γιατί πρόκειται για έναν «χρυσό» Ολυμπιονίκη που παραδέχεται ότι βαριέται να προπονείται για το ύψος, προτιμά να παίζει μπάσκετ και παίρνει- αλλά χάνει κιόλας- με ευκολία 25 κιλά!
«Έπαιζα μπάσκετ 10 χρόνια, 7-16 ετών για τη σχολική ομάδα. Ήμουν ο καλύτερος παίκτης της περιοχής μου», δήλωσε ο Ρώσος άλτης στη συνέντευξη που έδωσε στο Spikes στην αρχή της προετοιμασίας για τον ανοιχτό στίβο. Το ραντεβού για αυτήν δεν είχε δοθεί σε στάδιο του στίβου, αλλά σε ένα κλειστό μπάσκετ. Εκεί όπου ο Ukhov περνούσε την ώρα του κάνοντας προπόνηση με τους παίκτες της Χίμκι. «Ivan αύριο ραντεβού στις 6 μ.μ., μην αργήσεις», του φώναξε κατά τη διάρκεια της συνέντευξης ο Rimas Kurtinaitis. Μπορεί ο προπονητής της Χίμκι να το είπε μεταξύ σοβαρού ή αστείου, αλλά ο Ukhov θα μπορούσε να αποδειχθεί ένα χρήσιμο εργαλείο για την ομάδα του.
Λίγη ώρα αργότερα, ο άλτης έριξε σε… κατάθλιψη τον Sergey Monya. Ο φόργουορντ της εθνικής ομάδας Ρωσίας του έδειχνε πώς να καρφώνει. Όταν τον είδε όμως να το επιχειρεί- και κυρίως όταν είδε την αλτικότητα του Ukhov– προτίμησε να μην κάνει την δική του προσπάθεια. «Και να έχεις κατά νου ότι μπορώ να πηδήξω ψηλότερα! Αν είμαι σε καλή κατάσταση μπορώ να αγγίξω το στεφάνι με το στήθος μου. Απλά τώρα τελείωσε η σεζόν και πήρα λίγα κιλά», τον αποτελειώνει ο Ukhov.
Όταν λέει «λίγα» κιλά, αναφέρεται στα περίπου 25 που παίρνει συνήθως ανάμεσα στις αγωνιστικές περιόδους. Και δηλώνει ότι τα χάνει μέσα σε δύο εβδομάδες κάθε φορά. «Το μπάσκετ είναι ο ιδανικός τρόπος για αυτό. Αλλιώς πρέπει να τρέχω στροφές!», λέει και είναι ξεκάθαρο το τι από τα δύο προτιμά.
Όταν ήταν στο γκρουπ του Yevgeny Zagorulko, έπαιζαν συχνά μπάσκετ με τον Aleksandr Shustov, την Anna Chicherova και τον Andrey Silnov. «Τώρα που δεν είμαι μαζί τους, αν θέλω να έρθω στο γήπεδο για ένα παιχνίδι, δεν βρίσκω κανέναν. Αντί για αυτό, πρέπει να τρέξω!», λέει περίλυπος. Για αυτό υπάρχει όμως η Χίμκι!
