Σημασία έχει η συμμετοχή. Επιτυχία είναι ο τερματισμός. Αλλά πάνω από όλα, σε έναν μαραθώνιο, μετρά αυτή η αλληλεγγύη που αναπτύσσεται ανάμεσα στους δρομείς. Όπως έγινε και στον αγώνα της Βοστόνης.
Σε μία ένδειξη του μεγαλείου του μαραθωνίου, πέντε άγνωστοι μεταξύ τους άνθρωποι έγιναν ομάδα και κέρδισαν το πιο θερμό χειροκρότημα του κόσμου, που αναγνώρισε στη στιγμή αυτή το νόημα του αγωνίσματος.
Ήταν λίγα μετά πριν από τον τερματισμό, όταν ένας από τους δρομείς ένιωσε τις δυνάμεις του να τον εγκαταλείπουν. Κατέρρευσε και έδειχνε πως δεν μπορούσε να κάνει ούτε βήμα, παρότι ήταν τόσο κοντά στο στόχο του. Τέσσερις από τους δρομείς που ήταν πίσω του αντέδρασαν άμεσα.
Δύο από αυτούς σταμάτησαν και τον σήκωσαν, ενώ δύο ακόμη τους βοήθησαν και τον σήκωσαν στον αέρα. Κρατώντας τον από τα χέρια και τα πόδια συνέχισαν στα μέτρα που απέμεναν όλοι μαζί, βοηθώντας τον αδύναμο δρομέα να τερματίσει μαζί τους.
