Το κοριτσάκι είναι τόσο εύθραυστο, που όταν ο Jai Taurima της δίνει ένα φιλί στο μέτωπο, τα χείλη του αφήνουν μία μικρή μελανιά στο δέρμα της. Ο Αυστραλός Ολυμπιονίκης ξέρει πως δεν έχει πολλές ευκαιρίες ακόμη να το κάνει αυτό.
Ο άνθρωπος που κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στο μήκος στο Σίδνεϊ το 2000 και η σύντροφός του γνωρίζουν ότι στην καλύτερη περίπτωση έχουν μία εβδομάδα ακόμη με την Indie Rose, το μοναχοπαίδι τους. Για αυτό και της διοργάνωσαν ένα τεράστιο πάρτι την Παρασκευή.
Τα τρίτα γενέθλια της μικρής είναι κανονικά στις 22 Μαΐου. Η τραγική πραγματικότητα όμως είναι πως δεν έχουν στη διάθεσή τους τόσο χρόνο. Για αυτό οι συγγενείς της και οι νοσοκόμες στο νοσοκομείο όπου βρίσκεται φόρεσαν τα πιο τρελά καπέλα και την έκαναν να χαμογελάσει τραγουδώντας το απαραίτητο «Happy Birthday».
«Ήταν τόσο δύσκολος ο δρόμος για εκείνη», λέει ο Taurima, αστυνομικός από τη στιγμή που αποφάσισε να κρεμάσει τα spikes του. Τα τελευταία τρία χρόνια όμως τα πέρασε δίπλα σε κρεβάτια νοσοκομείων στα οποία βρισκόταν η κόρη του, που διαγνώστηκε με λευχαιμία μόλις στους τρεις μήνες της ζωής της.
Μετά από τρεις χημειοθεραπείες και μία μεταμόσχευση, ήταν το πρώτο παιδί στην Αυστραλία που θα υποβαλλόταν σε μία νέα μέθοδο από τις ΗΠΑ. Μία μόλυνση στους πνεύμονές της όμως την άφησε τόσο αδύναμη, που πλέον οι γιατροί δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα.
«Ήταν τόσο σκληρό. Είναι το πρώτο και μοναδικό παιδί μας και ακούσαμε τους γιατρούς να μας λένε ότι δεν υπάρχουν άλλες θεραπείες. Κλάψαμε τόσο πολύ. Κατά κάποιο τρόπο το βλέπαμε να έρχεται. Αλλά δεν θέλαμε να ακούσουμε ότι δεν θα έχουμε μαζί μας το κοριτσάκι μας για πολύ καιρό ακόμη», λέει ο τραγικός πατέρας.
«Οι γιατροί μας ρώτησαν αν θέλουμε να πεθάνει στην εντατική, ή να περάσει τις επόμενες 2-3 εβδομάδες παίζοντας και διασκεδάζοντας. Αποφασίσαμε να κάνουμε αυτό. Περνά τόσο καλά. Δεν μπορούμε να πάμε στο ζωολογικό κήπο ή την παραλία, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε τα πάντα σε ένα μικρό δωμάτιο. Τραγουδάμε, χορεύουμε, παίζουμε ντραμς και κιθάρα…».
Όπως λέει ο Taurima, ήταν πολύ πιο εύκολο να κερδίσει ένα Ολυμπιακό μετάλλιο από αυτό που ζει τα τελευταία δύο χρόνια. Σημειώνει πως τα παιδιά που ζουν αυτή την περιπέτεια είναι τα πιο δυνατά στον κόσμο, καθώς αντέχουν τόσο πόνο και τις δυσάρεστες παρενέργειες των θεραπειών. Και καταλήγει μία συμβουλή για όλους τους γονείς. «Αγκαλιάστε τα παιδιά σας και δώστε τους ένα φιλί…».
