Φέτος ο Mo Farah έκλεισε τα 30. Ένα ορόσημο στη ζωή κάθε ανθρώπου. Τι έμαθε λοιπόν έως τώρα; Το προφανές είναι πώς να κάνει νταμπλ. Δύο συνεχόμενες χρονιές τα κατάφερε άλλωστε ο Βρετανός, σε Ολυμπιακούς αγώνες και Παγκόσμιο πρωτάθλημα. Αλλά έμαθε και μερικά πιο χρήσιμα πράγματα, όπως έγραψε στην Guardian, προσπαθώντας να περιγράψει ο ίδιος κάθε πλευρά της προσωπικότητάς του.
Πάντα τρέχω τα Χριστούγεννα Προπονούμαι κάθε ημέρα, ανεξάρτητα από τι μέρα είναι. Το τρέξιμο είναι το χόμπι που έγινε δουλειά μου. Ξυπνάω και τρέχω, όπως άλλοι ξυπνούν και πηγαίνουν στη δουλειά. Αλλά το λατρεύω.
Οι Άγγλοι και οι Αμερικανοί είναι τόσο διαφορετικοί. Είμαι υπερήφανος Λονδρέζος, αλλά προπονούμαι στο Όρεγκον. Οι Αμερικανοί είναι φιλικοί και ομιλητικοί, ενώ οι Άγγλοι κοιτούν περισσότερο τη δουλειά τους.
Είμαι γλυκατζής, οπότε είναι δύσκολη περίοδος του χρόνου για εμένα. Όταν βλέπω γλυκά παντού, δεν μπορώ να κρατηθώ.
Το παιδικό μου όνειρο ήταν να γίνω μηχανικός αυτοκινήτων. Μου αρέσει να διαλύω τα πράγματα. Ακόμη και σήμερα θέλω να ανοίξω τις διάφορες συσκευές, να ανακαλύψω πώς είναι το εσωτερικό τους και να παίξω.
Η νίκη μπορεί να είναι εθιστική. Θυμάμαι κάθε λεπτομέρεια από τον τερματισμό των 5.000 μ. και 10.000 μ. στο Λονδίνο το 2012 και το Παγκόσμιο πρωτάθλημα φέτος. Μόλις νιώσεις αυτό το συναίσθημα, το λαχταράς ξανά.
Η τελευταία φορά που έκλαψα ήταν όταν είδα τις δίδυμες να γεννιούνται. Επίσης έκλαψα όταν είδα τον δίδυμο αδερφό μου, τον Hasan για πρώτη φορά έπειτα από 12 χρόνια. Η ζωή μου φαίνεται πως είναι γεμάτη από δίδυμα και νταμπλ.
Ό,τι κάνω είναι για τα παιδιά μου. Όταν θα σταματήσω να τρέχω, η κόρη μου Rhianna και τα δίδυμα θα είναι οι μόνοι που θα βρίσκονται εκεί για εμένα.
Οι μπαμπάδες πρέπει να δένονται με τα παιδιά τους αφήνοντάς τα να κοιμούνται πάνω στο στήθος τους. Αυτό μου το είχε πει ο Bono. Τα δίδυμα είναι πραγματικά κοντά σε εμένα τώρα, οπότε ήταν καλή συμβουλή.
Έχω ψύχωση με τις φωτογραφίες. Δεν είχα βγάλει καμία σαν παιδί στο Τζιμπουτί, οπότε μεγαλώνοντας έβγαζα όσες περισσότερες μπορούσα. Στο Πανεπιστήμιο δεν φαινόταν καν ο τοίχος του δωματίου μου από τις φωτογραφίες που είχα κολλήσει.
Το κρυφό ταλέντο μου είναι ότι μιμούμαι ήχους ζώων. Για παράδειγμα του λιονταριού ή του σκύλου. Δεν τα πάω άσχημα.
Τα χρήματα δεν σε κάνουν ευτυχισμένο. Η ζωή στο Τζιμπουτί μου το έμαθε αυτό. Σε βοηθούν να διασκεδάσεις, αλλά μόνο η οικογένεια μπορεί να σε κάνει ευτυχισμένο.
Πρέπει να προσαρμόζεσαι στις νέες καταστάσεις στη ζωή. Μου το είπε η μητέρα μου όταν μετακόμισα στη Βρετανία. Ήμουν οχτώ χρονών, δεν μιλούσα αγγλικά και δεν είχα φίλους. Ακόμη ακολουθώ τη συμβουλή της.
Η σύζυγός μου η Tania είναι επίσης και η καλύτερη φίλη μου. Γνωριζόμαστε από το σχολείο και πηγαίναμε ο ένας στο σπίτι του άλλου.
Δεν με φοβίζει το γεγονός ότι έγινα 30 φέτος. Στις ΗΠΑ κάνουν αστεία πως είσαι γέρος όταν φτάνεις σε αυτή την ηλικία, αλλά εγώ αισθάνομαι ακόμη παιδί.
Μπορώ να είμαι πραγματικά ενοχλητικός. Συνεχώς κάνω αστεία και πειράζω τα αφτιά των άλλων. Έχω τόση ενέργεια, που είναι γελοίο.
Ξυρίζω το κεφάλι μου πριν από την κούρσα. Με κάνει να αισθάνομαι φρέσκος και έτοιμος να αποδώσω.
Όταν τελειώσω την καριέρα μου θέλω να παίξω ποδόσφαιρο, απλά για πλάκα.
