.jpg)
Το κίνητρο είναι το βασικό… καύσιμο για έναν αθλητή. Ο Ryan Bailey είναι από τους τυχερούς- αν μπορεί να το θέσει κανείς έτσι με τόσα που έχει ζήσει- οι οποίοι δεν χρειάζεται να αναζητήσουν το κίνητρο. Όπως λέει και ο ίδιος: «Έχω βρεθεί πολύ χαμηλά στη ζωή μου. Και δεν θέλω να γυρίσω πίσω».
Ο Αμερικανός σπρίντερ ήταν μία από τις αποκαλύψεις της περσινής σεζόν. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς πως σε προκριματικό και τελικό των Ολυμπιακών αγώνων ισοφάρισε το ατομικό του ρεκόρ με 9.88 και πήρε την πέμπτη θέση. Σημαντικό επίτευγμα, όχι μόνο για κάποιον πρωτοεμφανιζόμενο στις μεγάλες διοργανώσεις, αλλά και για κάποιον με το παρελθόν του Bailey.
Γεννημένος στο Πόρτλαντ, ο μικρότερος από τα οχτώ παιδιά της οικογένειας, μπήκε από νωρίς σε μπελάδες.
«Στο δημοτικό άρχισα να κάνω παρέα με μεγαλύτερα παιδιά και αυτά με έβαλαν σε συμμορίες. Δεν θέλω να μιλάω πολύ για αυτό, αλλά έμπλεξα με κλοπές και καυγάδες. Όταν είσαι νέος μπορεί να κάνεις ηλίθια πράγματα», είπε ο Bailey σε συνέντευξή του στο περιοδικό SPIKES.
Οι κακές παρέες δεν ήταν όμως το μόνο του πρόβλημα. «Φτάσαμε σε ένα σημείο που ζούσα με την μητέρα μου σε αυτοκίνητο για έξι μήνες. Δεν είχαμε πού να πάμε ούτε τίποτα να φάμε. Ήταν μία άσχημη κατάσταση. Κυρίως θυμάμαι ότι δεν ήθελαν να μάθουν τίποτα οι φίλοι μου. Ήμουν βέβαια σίγουρος πως ήξεραν, αλλά δεν έλεγαν τίποτα για το θέμα», διηγείται ο σπρίντερ.
Η ενασχόλησή του με τον στίβο προέκυψε τυχαία. Διάβαζε μία ημέρα τον πίνακα των ρεκόρ του σχολείου, κομπάζοντας πως ο ίδιος μπορούσε να τα καταρρίψει, όταν τον άκουσε ένας προπονητής στίβου και τον προκάλεσε να προπονηθεί.
Ο Bailey δεν δίστασε. Και παρότι τα spikes που δανείστηκε ήταν μικρότερα, με αποτέλεσμα να πάθει κάταγμα σε δάχτυλο του ποδιού του, γρήγορα το ξεπέρασε. «Ο στίβος μου έδωσε κάτι για να αφοσιωθώ. Είμαι ανταγωνιστικό άτομο. Οπότε είχα την ευκαιρία να φύγω από την άθλια κατάσταση που βίωνα».
Σήμερα ο 23χρονος γυμνάζεται με τον John Smith και έχει υψηλές προσδοκίες από τον εαυτό του. «Έπειτα από το Λονδίνο απογοητεύτηκα με την πέμπτη θέση, γιατί όλοι θέλουν να κατακτήσουν ένα μετάλλιο, αλλά με τον καιρό σκέφτηκα ότι δεν ήταν τόσο άσχημη εμφάνιση», εξηγεί ο Bailey που μιλώντας για το 2013 προσθέτει: «Θέλω να μπω στην ομάδα για το Παγκόσμιο πρωτάθλημα τόσο στα 100 μ. όσο στα 200 μ., αλλά και να τρέξω αρκετά γρήγορα στα 400 μ. ώστε να μπω τόσο στα 4Χ100 μ. όσο και στα 4Χ400 μέτρα».
Βασικός του στόχος όμως είναι να μην επιτρέπει πλέον στον Usain Bolt και τον Yohan Blake να τον… αποσυντονίζουν. «Πρέπει να συγκεντρωθώ στη δική μου κούρσα και να μην ανησυχώ ποιος είναι δίπλα μου. Όλες οι καλές μου κούρσες το 2012 ήταν όταν οι συγκεκριμένοι δεν μετείχαν. Όσες φορές έτρεξα μαζί τους έκανα απαίσια κούρσα γιατί συγκεντρωνόμουν σε εκείνους, οπότε τα έκανα χάλια!», παραδέχεται ο Bailey.
