Αναδημοσιεύουμε ανάρτηση του κ.Γκιων, καθηγητή Φ.Α., προπονητή στίβου και ιδρυτή της ΓΕ Πόρου Τροιζηνίας.

Σ΄ αυτό το γήπεδο πέρασα σαράντα πέντε ολόκληρα χρόνια. Με βροχές, κρύα, καύσωνες, χειμώνες, καλοκαίρια καθημερινά και ανελλιπώς έδινα και δίνω το παρών προσφέροντας τις φτωχές μου προπονητικές γνώσεις στα παιδιά του Πόρου αλλά και των γύρω περιοχών από Γαλατά, Τροιζήνα, Καρατζά, Φανάρια μέχρι Μέθανα.

Εκατοντάδες παιδιά πέρασαν από τα χέρια μου και μου έδιναν απεριόριστη χαρά όταν κατάφερναν να ξεπερνούν τον εαυτό τους. Όταν δε διακρίνονταν σε Περιφερειακούς και Πανελλήνιους αγώνες, ένοιωθα εφήμερη υπερηφάνεια και ικανοποίηση για τις επιτυχία τους και για την μικρή συμβολή μου σ΄ αυτές τους τις επιτυχίες. Δεν ήταν δε και λίγες.

Κάνοντας απολογισμό-ταμείο, οι τοπικοί σύλλογοι που ίδρυσα, ο Θησέας Τροιζηνίας το 1980 και σε συνέχεια την Γυμναστική Ένωση Πόρου Τροιζηνίας το 1988 ανέδειξαν 45 Πανελληνιονίκες εκ των οποίων οι 25 Αθλητές-τριες υπήρξαν μέλη των Εθνικών ομάδων στίβου που εκπροσώπησαν την χώρα σε Βαλκανικούς, Πανευρωπαϊκούς και Παγκόσμιους αγώνες. Οι περισσότεροι αθλητές μου έγιναν κάτοχοι πτυχίων ΑΕΙ και ΤΕΦΑΑ (Καράμπαμπας, Λιβανού, Αρτόπουλος, Καραμάνης κ.α.) που προσέφεραν στην κοινωνία και στον αθλητισμό του τόπου.

Όλοι οι παραπάνω γυμνάσθηκαν στο γήπεδο του Πόρου, στο μοναδικό γήπεδο της περιοχής με στίβο. Η πρωταρχική του μορφή του γηπέδου είχε στίβο με “καρβουνίδι” περιμέτρου 347μ και γήπεδο ποδοσφαίρου γεμάτο πέτρες. Στα μέσα του 1990 ήλθε η αναμόρφωση και έγινε η ανακατασκευή του γηπέδου και η μετατροπή του σε στάδιο με στίβο 400μ. αλλά με δάπεδο χωματινό – κουρασάν (κεραμιδόσκονη) και χωμάτινο γήπεδο.

Το 2004 δημιουργήθηκε σύγχρονο για την εποχή του στάδιο με στίβο – ταρτάν και γήπεδο με συνθετικό χόρτο. Το νέο στάδιο φιλοξένησε δύο τελικούς των Ελληνικών Grand Prix στίβου το 2006 και 2007, καθώς και διεθνή τουρνουά ποδοσφαίρου, ομάδες στίβου Σκανδιναυϊκών χωρών που έρχονταν για προετοιμασία και πολλούς αγώνες που διοργάνωνε ο σύλλογος στίβου.

Από την αίγλη των προηγούμενων ετών φτάσαμε στην σημερινή μορφή του γηπέδου όπως θα δείτε στις φωτογραφίες. Το γήπεδο πλέον είναι ακατάλληλο και εγκυμονεί κινδύνους για τους αθλούμενους. Αυτή την εβδομάδα είχα δύο τραυματισμούς αθλητών από το κακό δάπεδο ενώ έχουμε γίνει τακτικοί πελάτες των φυσικοθεραπευτών.

Φτάσαμε λοιπόν στον “τέλος του γηπέδου” που θα σημάνει και το τέλος του αθλητισμού στον Πόρο με σοβαρότατες κοινωνικές επιπτώσεις που θα φανούν στο μέλλον.

Το εγκληματικό είναι η παντελής αδιαφορία όλων των φορέων για το πρόβλημα. Από το 2014 ύστερα από πρότασή μου στην Περιφέρεια εγκρίθηκε κονδύλι 1.150.000 χιλ. για την ανακατασκευή του γηπέδου αλλά μέχρι σήμερα, σχεδόν μετά από 10 χρόνια, δεν μπορούν Δήμος και Π.Ν. να υπογράψουν την απαιτούμενη προγραμματική σύμβαση για να αρχίσει η ανακατασκευή του γηπέδου.

Το θέμα είναι ότι οι μόνοι ζημιωμένοι είμαστε όσοι χρησιμοποιούμε το γήπεδο, σύλλογοι, προπονητές αλλά περισσότερο από όλους οι αθλητές – τριες της περιοχής.

Είναι η πέμπτη φορά τα τελευταία δύο χρόνια που κάνω ανάρτηση και εκθέτω το πρόβλημα του γηπέδου αλλά κανείς αρμόδιος από τον Δήμο ή το Π.Ν. δεν μπήκε στον κόπο να μου απαντήσει ή να προτείνει εναλλακτική λύση. Αγνοούν ότι τόσο εγώ όσο και οι άλλοι χρήστες του γηπέδου είμαστε Έλληνες φορολογούμενοι και το μόνο που απαιτούμε είναι το αυτονόητο “η χρήση μιας σωστής εγκατάστασης” προνόμιο που διαθέτουν και τα πιο απομακρυσμένα χωριά της χώρας που δεν έχουν καν αθλητισμό.

Για άλλη μια φορά λοιπόν κάνω έκκληση σε όποιον ενδιαφέρεται για τον αθλητισμό , τον πολιτισμό και την νεολαία του τόπου μας να δώσει αγώνα για την ανακατασκευή του γηπέδου του Πόρου.

ΚΩΣΤΑΣ ΓΚΙΩΝ
ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ Φ.Α. – ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΣΤΙΒΟΥ

Προηγούμενο άρθροFlash Newz 2022 Μάρτιος
Επόμενο άρθροΣχολικοί Κύπρου: ρεκόρ και 4 όρια

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ