Ο Haile Gebrselassie έγινε πια 40 ετών. Και μπορεί πλέον να μην μπορεί να καταρρίψει παγκόσμια ρεκόρ, αλλά παραμένει πάντα ο… αυτοκράτορας των μεγάλων αποστάσεων. Με αφορμή τα γενέθλιά του, ο Αιθίοπας δρομέας κατέγραψε κάθε… διαμάντι που έχει το “στέμμα” που κέρδισε με την υπέροχη καριέρα του, από το ντεμπούτο του στο μαραθώνιο που έγινε κατά τύχη, μέχρι τον απόλυτο αντίπαλό του Paul Tergat.
Η κορυφαία στιγμή της καριέρας μου
«Είναι δύσκολο να διαλέξω, αλλά αν έπρεπε θα επέλεγα το Σίδνεϊ. Εκείνη η κούρσα έμεινε αξέχαστη σε τόσο πολύ κόσμο, αφού ήταν τόσο συναρπαστική και η νίκη κρίθηκε σε πολύ μικρή διαφορά. Ήταν εκπληκτική κούρσα».
Η πρώτη μου αθλητική ανάμνηση
«Ο περίφημος μαραθώνιος της Αντίς Αμπέμπα, όταν ήμουν έφηβος. Πήγα εκεί για να τρέξω ημιμαραθώνιο, αλλά όταν έφτασα διαπίστωσα ότι διοργάνωναν μόνο ολόκληρο μαραθώνιο, οπότε αποφάσισα εκείνη τη στιγμή να τρέξω. Ήταν μία ενδιαφέρουσα εμπειρία».
Η κούρσα που μου αρέσει να παρακολουθώ
«Η νίκη του Miruts Yifter στα 5.000 μ. και 10.000 μ. στους Ολυμπιακούς αγώνες της Μόσχας το 1980».
Ο μεγαλύτερος αντίπαλός μου
«Ο Paul Tergat. Είχαμε τόσες πολλές μεγάλες μάχες σε σπουδαίες κούρσες, όπως στην Ατλάντα και στο Σίδνεϊ. Μαχόμασταν στο στίβο, αλλά έξω από αυτόν ήμασταν φίλοι. Αν και μπορούσα να τον κερδίσω σε πολλές μεγάλες διοργανώσεις, σε ένα πράγμα ήταν καλύτερος: στον ανώμαλο δρόμο».
Το αγαπημένο μου μέρος για προπόνηση
«Το Εντότο, έξω από την Αντίς Αμπέμπα. Ένα μέρος που έχω τρέξει αμέτρητα χιλιόμετρα».
Το χειρότερο κομμάτι της προπόνησης
«Μου αρέσουν όλα τα είδη προπόνησης! Εκτός από την εναλλακτική, όπως το τρέξιμο στο νερό όταν είμαι τραυματισμένος. Όλα τα άλλα μου αρέσουν».
Ο αθλητής που μου αρέσει να παρακολουθώ
«Ο Muhammed Ali. Μου αρέσει η αγνή μάχη του ανθρώπου με άνθρωπο. Ήταν ο πρώτος πυγμάχος που αγωνιζόταν σαν χορευτής. Το στυλ του ήταν επαναστατικό».
Η μεγαλύτερη λύπη
«Ότι δεν πήρα χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο στο μαραθώνιο».
Οι φιλοδοξίες μου για το μέλλον
«Απλά θέλω να είμαι ένας καλός άνθρωπος και θέλω να βοηθήσω τη χώρα μου να αναπτυχθεί. Θέλω να είμαι ένα καλό πρότυπο για τους ανθρώπους στην Αιθιοπία και την Αφρική».
Και οι αγαπημένες μου κούρσες
5) Το νταμπλ στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα κλειστού στο Μαεμπάσι το 1999. Κέρδισα τα 1.500 μ. και 3.000 μ. εκεί. Είμαι πολύ υπερήφανος για τα επιτεύγματά μου που απλώνονται από τα 1.500 μ. έως το μαραθώνιο.
4) Το Ολυμπιακό μετάλλιο στην Ατλάντα, γιατί ήταν το πρώτο μου χρυσό στη διοργάνωση.
3) Τα δύο παγκόσμια ρεκόρ στο μαραθώνιο το 2007 και το 2008. Ήταν ένα όνειρο που πραγματοποιήθηκε. Ο μαραθώνιος είναι κάτι μαγικό και είναι τιμή μου που αποτέλεσα μέρος του.
2) Το πρώτο σημαντικό παγκόσμιο ρεκόρ μου, στα 5.000 μ. στη Ζυρίχη το 1995. Το βελτίωσα κατά 11 εντυπωσιακά δευτερόλεπτα.
1) Το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς αγώνες στο Σίδνεϊ. Ήμουν τραυματισμένος εκείνη την εποχή και σχεδόν ακύρωσα τη συμμετοχή μου. Αλλά έκανα το αδύνατο εκεί κερδίζοντας, σε μία ηρωική κούρσα με τον Paul Tergat.
