Μεγάλωσε, έγινε μητέρα, άλλαξε ζωή. Παρόλα αυτά, η Christine Arron δεν μπορεί να αποβάλει από τον οργανισμό της ένα… μικρόβιο. Εκείνο του αθλητισμού, που την κάνει να λαχταρά να καθίσει σε βατήρα, να ακούσει το πιστόλι του αφέτη και να προσπαθήσει ξανά να τρέξει όσο πιο γρήγορα μπορεί.
Όχι βέβαια πως θα μπορέσει ξανά να συγκριθεί με τον εαυτό της στις καλές εποχές, τότε που κυριαρχούσε στα σπριντ στην Ευρώπη και προσπαθούσε να «χτυπήσει» τις Αμερικανίδες. Άλλωστε, πλέον είναι 40 ετών και πέρυσι έγινε μητέρα για δεύτερη φορά. Κι όμως, η πρωταθλήτρια Ευρώπης των 100 μ. του 1998 δήλωσε πως σκοπεύει να ξεκινήσει ξανά προπόνηση και ανάλογα με την πορεία θα αποφασίσει αν θα κατέβει ξανά σε αγώνες. Αρχικός στόχος της, να τρέξει πιο γρήγορα από 11.50.
«Γιατί όχι; Θέλω να αγωνιστώ χωρίς να υποβάλλω τον εαυτό μου στην πίεση που είχα παλιότερα», είπε στην LʼEquipe η Arron, που είχε κρεμάσει τα spikes της στο τέλος του καλοκαιριού του 2012.
Ήδη έχει ξεκινήσει την προσπάθεια, αν και παραδέχεται ότι δεν μπορεί να προπονηθεί όπως θα ήθελε. «Λέω σταματάω, συνεχίζω, τα παρατάω, όχι θα τρέξω. Είναι ένα ψυχολογικό βασανιστήριο!», παραδέχεται για την εναλλαγή των συναισθημάτων, αν και προσθέτει ότι το άκουσμα του 11.50 δεν την ικανοποιεί ιδιαίτερα.
«Παραδέχομαι ότι δεν με ικανοποιεί. Αλλά θα κρίνω το αποτέλεσμα με βάση τις συνθήκες. Είμαι 40 χρονών, έχω δύο παιδιά, οπότε θα είναι κάτι καλό», λέει και προσθέτει πως αυτή είναι μία πρόκληση που βάζει στον εαυτό της. «Ο χρόνος είναι εχθρός δικός μου και των σχεδίων μου. Θέλω να τον κάνω φίλο μου», καταλήγει.
