Το παρακολούθησε τόσες πολλές φορές, έχοντας μάλιστα καλύτερη οπτική από την… πίσω θέση, που κάτι έμαθε. Του πήρε λίγο καιρό, αλλά ο LaShawn Merritt βρήκε τρόπο για να αντιμετωπίσει τον Kirani James. Και φεύγοντας από τη Μόσχα θα πάρει στο… σπίτι, τον παγκόσμιο τίτλο, εκεί που «ανήκει» στις ΗΠΑ.

Ήταν τέτοια η κυριαρχία του Kirani James τα τελευταία χρόνια, παρά το νεαρό της ηλικίας του, που κανείς δεν αμφισβητούσε πως ήταν το απόλυτο φαβορί στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα. Υπερασπιστής του τίτλου, «χρυσός» Ολυμπιονίκης και με τη λέξη ήττα σπάνια στο λεξιλόγιό του, ο αθλητής από τη Γρενάδα φαινόταν ασυναγώνιστος.

Ο Merritt είχε διαφορετική άποψη. Όπως δήλωσε την παραμονή του τελικού, έμαθε αρκετά από τη στρατηγική του αντιπάλου του έπειτα από τις τόσες φορές που έχασε από αυτόν. Κατέστρωσε λοιπόν το δικό του σχέδιο, με το απλό και κατανοητό κωδικό «τρέξε σαν… φωτιά από το πρώτο μέτρο» και το εφάρμοσε κατά γράμμα στην κούρσα.

Ακόμη κι αν ο James έβρισκε εκείνη την έξτρα ταχύτητα που αλλάζει στην τελική ευθεία- αλλά δεν μπορούσε να «βάλει» αυτό το βράδυ- δύσκολα θα προλάβαινε τον Αμερικανό. Ο Merritt κάλπασε προς τον τερματισμό κερδίζοντας με 43.74, επίδοση που τον κάνει τον τέταρτο ταχύτερο όλων των εποχών!

Το… κακό για εκείνον είναι πως οι προηγούμενοι συμπατριώτες του που ασχολήθηκαν με το αγώνισμα έχουν πετύχει τόσα πολλά, που απέχει πολύ ακόμη για να τους συναγωνιστεί. Ο Merritt ανέκτησε τον παγκόσμιο τίτλο και πλέον έχει δύο (και του 2009), όπως ο Jeremy Wariner. Πριν από αυτούς όμως ο Michael Johnson είχε θριαμβεύσει τέσσερις φορές στη διοργάνωση!

Τουλάχιστον όμως ο Μerritt φρόντισε ο παγκόσμιος τίτλος να επιστρέψει στο «σπίτι» των 400 μ., αφού οι ΗΠΑ πλέον τον έχουν κατακτήσει δέκα φορές σε 14 διοργανώσεις!

Την ίδια ώρα ο James ήταν σκιά του εαυτού του. Στην τελική ευθεία φαινόταν απελπισμένα προς προσπαθούσε να «βάλει» ταχύτητα, αλλά αυτή δεν υπήρχε. Το αποτέλεσμα ήταν να χάσει έδαφος και να τερματίσει μόλις έκτος σε 44.99. Οι ΗΠΑ έκαναν το 1-2, διόλου σπάνιο στο συγκεκριμένο αγώνισμα, με τον Tony McQuay να βελτιώνει το ρεκόρ του με 44.40 και τον Liguelin Santos να ανεβαίνει ξανά στο βάθρο όπως και στους Ολυμπιακούς αγώνες, ήταν δεύτερος, με 44.52. Πολύ κοντά, αλλά όχι πάνω στο βάθρο βρέθηκε ο Jonathan Borlee με 44.54.

Προηγούμενο άρθροΜόσχα: Και έζησαν αυτοί καλά και η Isinbaeva… καλύτερα ως παγκόσμια πρωταθλήτρια!
Επόμενο άρθροΜόσχα: Συναρπαστικά και πάλι τα σύνθετα

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ